آرش راجی: مذهب، جمهوری اسلامی، آزادی بیان!

arash

آزادی بیان معیاری اساسی برای هر نوع جامعهٔ انسانی است. نقض این آزادی همواره می‌تواند به نابودی سایر موازین انسانی منجر گردد، چرا که عدم رعایت آن به معنی عدم امکان دفاع از حق تحت ستم واقع است. بیان در مفهوم عام شامل بیان‌های زبانی و غیر زبانی (مانند بیان تصویری یا اشاره‌ای)، نوشتاری و غیر نوشتاری می‌شود، اما به یک معنی، این سرکوب پس از بیان است که می‌تواند آن را محدود نماید، آزادی بیان هرچند در بسیاری از جوامع امکان‌پذیر است، اما این عدم وجود آزادی و نتایج پس از بیان است که حق آزادی بیان را نقض می‌کند.

چیزی که در این دوره عریان است زیر پا گذاشتن کرامت انسانی و آزادی بیان است و چیزی که جای آن را گرفته خون و خونریزی است، که علت این موضوع بیشتر برمی‌گردد به عقب‌افتادگی مذاهب به خصوص اسلام.

کشتار نویسندگان و کاریکاتوریست‌های فرانسوی دقیقاً در مقابل اصل آزادی بیان و مهم‌تر از آن آزادی پس از بیان و امنیت شهروندی قرار دارد. ترور و کشتار روزنامه‌نگاران بیش‌ازپیش روحیه غیرانسانی و منزوی و درعین‌حال تهاجمی و بی‌رحم اسلام را با وضوح بیشتری در مقابل دیدگان جهانیان گزارد و البته بیشترین ضربه را به ابروی نداشته اسلام زد تا به آزادی و فضای باز رسانه‌ای که در فرانسه و جهان غرب وجود دارد.

این اتفاقی که در فرانسه افتاد هرروز در عراق، سوریه و ایران و چند کشور عقب‌مانده دیگر توسط داعشیانی که در آن کشورها حکومت می‌کنند به وقوع می‌پیوندد، به‌طور مثال سهیل عربی هم‌اکنون به جرم نقد اسلام منتظر اجرای حکم اعدام است و یا محسن امیر اصلانی به دلیل اینکه تفسیر دیگری از قرآن داشت به دست جانیان حکومتی ایران به قتل رسید و بسیاری دیگر نیز بودند که به دلیل دگراندیشی به دست این حکومت به قتل رسیده‌اند.

واضح است در حکومتی که حرف اول و آخر را ولایت‌فقیه میزند، آزادی بیانی وجود ندارد که آزادی پس از بیانی وجود داشته باشد. برای رسیدن به جامعه‌ای که تمام گروه‌ها، احزاب و تشکل‌ها بتوانند حرفشان را بزنند بدون ترس پس‌ازآن، باید در مرحله اول از جمهوری اسلامی گذر کرد و پایه‌های یک حکومت آزاد و مردمی را گذاشت.

مندرج در نشریه نه به اعدام شماره نهم ۱۷ بهمن ۱۳۹۳

 

 






Comments are Closed