نسرین ستوده: بهبود وضعیت حقوق بشر در داخل بستگی تام و تمام به فعالیت فعالان حقوق بشر دارد!

nasrin

امروز مذاکره و تفاهم‌نامه لوزان یکی از مهم‌ترین مباحث روز است. این موضوع از جنبه های گوناگون مورد بحث و تحلیل قرارگرفته است.  هدف، بررسی یک سؤال  اساسی است که این تفاهم و روند آتی آن  چه تأثیری بر وضعیت حقوق بشر و اقتصاد و معیشت مردم در ایران خواهد گذاشت؟

رهبران احزاب سیاسی و همچنین فعالان حقوق بشر از دیدگاه های متفاوت به این موضوع نگریسته اند و نظرات و تحلیل های خود را ارائه داده اند. برخی از رهبران احزاب سیاسی پس از جنگ هشت ساله ایران و عراق  تفاهم نامه لوزان را  جام زهر دوم تلقی میکنند وبرخی دیگر آن را  شکست و بن بست جمهوری اسلامی ایران میدانند.  برخی از فعالان حقوق بشر معتقدند که تفاهم نامه لوزان و توافق آتی ایران با غرب میتواند در روند بهبود حقوق بشر موثر باشد. و برخی دیگر  معتقدند که نه تنها وضعیت حقوق بشر بهبود نخواهد یافت بلکه به مراتب بدتر خواهد شد.

 سوالاتی مشخص را با چند تن از رهبران احزاب سیاسی و فعالان حقوق بشر مطرح کرده ام و آنان از نقطه نظرات متفاوتی به سوالات پاسخ داده اند.

لازم به ذکر است از  رهبران احزاب سیاسی دیگر هم  درخواست کردم به سوالات  پاسخ دهند که متاسفانه به دلیل نبود زمان کافی نتوانستند به سوالات  پاسخ دهند و چند تن از فعالان حقوق بشر و فعالان کارگری در داخل کشور به دلیل موارد امنیتی نتوانستند به این سوالات پاسخ دهند.

در این همین رابطه مصاحبه زیر با خانم نسرین ستوده وکیل سابق دادگستری و فعال حقوق بشر صورت گرفته است…

مصاحبه از حسام یوسفی

خانم ستوده امروز از زندانهای داخل ایران رسیده که اعدام‌های گسترده ای در پیش است و شما در یک اطلاعیه به نوعی از شدت گرفتن مشکلات فعالین حقوق بشری بعد از تفاهم هسته‌ای حرف زده بودید، آیا فکر می‌کنید سرکوب و یا اعدام‌ها باز هم بیشتر ربط مستقیمی با توافق هسته‌ای جمهوری اسلامی دارد؟

این که ما اظهارنظر قطعی که هنوز اتفاق نیفتاده است حتماً ربط دارد به توافق هسته‌ای من از این کار اجتناب می‌کنم. اما در مورد اینکه زمانی توافق هسته‌ای می‌شود امیدهایی درست می‌شود که به همان نسبت برخورد با فعالان داخلی و مخالفان و منتقدان  منطقی‌تر بشود و مطابق یک اصولی صورت بگیرد که این امید ایجاد می‌شود و افراطی‌ها برای اینکه ثابت کنند که هیچ اتفاقی نیفتاده است و تغیری رخ نداده است دست به یک سری خشونت‌های مقطعی بزنند این هم دور از انتظار نیست قبلا هم افراط‌گراها این کار را کرده‌اند اما در مورد اعدام‌هایی که گفته می‌شود اعدام‌های گسترده‌ای در راه است به نظر من باید شواهد و مدارک محکم و مستدلی در دست داشته باشیم تا در مورد آن‌ها بتوانیم اقدام کنیم. من امیدوارم دولت ایران از  چنین کاری اجتناب کند و احکام اعدام کسانی که تا به حال صادرشده است نسبت به لغو آن‌ها اقدام شود.

درباره مدارک و استندات اشاره‌کنم که اخبار منتشرشده حاکی از اعدامهای گسترده ای است. به نظر شما چگونه باید با این نوع برخورد از سوی جمهوری اسلامی با مخالفان خود و همچنین مجرمین مقابله کرد؟

فکر می‌کنم فقط با اعتراضات مدنی و فعالیت فعالان حقوق بشر می‌شود جلوی اجرای این احکام را گرفت.

به نظر شما چگونه می‌توان در مقابل این نقض سیستماتیک حقوق بشر مقاومت کرد؟

خیلی واضح و روشن است برای مقابله با چنین نقض‌های گسترده‌ای باید فعالیت‌های گسترده‌ای مطابق الگوهای که تا کنون اعمال شده انجام شود. الگوهایی که در شکل تجمعات، اعتراضات، مقالات، سخنرانی‌ها، مصاحبه‌ها  و هر چیزی که به اطلاع‌رسانی و جلب افکار عمومی کمک کند می‌تواند نوعی اعتراض مدنی محسوب شود و بی‌تردید در جلوگیری از چنین نقض سیستماتیکی مؤثر خواهد بود.

به نظر شما اعتراضات مدنی‌ای که شما مطرح کردید چقدر در رفع نقض حقوق بشر مؤثر خواهد بود؟

به نظر من همه این‌ها مؤثر خواهد بود همچنان که در همه جای دنیا از همین روش‌ها برای تحقق مطالبات مدنی استفاده‌شده است.

آیا تفاهم هسته‌ای به نفع مردم ایران است و یا فرقی به حالشان نمی‌کند. این توافق چه تغییری در اوضاع سیاسی در ایران ایجاد می‌کند؟

ما از رفع خصومت در روابط بین‌الملل دولتمان استقبال می‌کنیم.، اما همچنان به عنوان یک فعال حقوق بشر و فعال مدنی معتقدم که هر چند این توافقات می‌تواند چشم‌انداز بهتری برای فعالان حقوق بشر ایجاد کند که امیدوار باشند تا دولت در برخورد با مخالفان و منتقدان داخلی هم از روش‌های منطقی‌تر استفاده کند اما اینکه این توافق خودبه‌خود و اتوماتیک وارو به طور معجزه آسا وضعیت حقوق بشر در داخل را بهبود ببخشد کاملاً اشتباه است. بهبود وضعیت حقوق بشر در داخل بستگی تام و تمام به فعالیت فعالان حقوق بشر چه در داخل و در خارج از کشور دارد. بنابراین من همچنان فکر می‌کنیم که تحقق وضعیت حقوق بشر در گرو فعالیت فعالان در داخل و خارج  است.

تأثیرات مذاکره و نتیجه آن در منطقه و در سطح بین‌المللی چه خواهد بود؟ به‌ویژه تأثیر آن در سکوت و یا عدم سکوت دولت‌های غربی و نهادهای بین‌المللی در مورد نقض حقوق بشر در ایران چیست؟

من فکر می‌کنیم با واکنش فعالانه فعالان حقوق بشر و همین‌طور همکاری نهادهای مدنی در کشورهای دیگر حتی دولت‌های غربی هم نمی‌تواند خودشان را بی‌تفاوت نسبت به موضوع نقض حقوق بشر در هیچ نقطه‌ای از دنیا نشان دهند. طبعاً نه دولت ایران و هیچ دولت دیگری مایل نیست به بحث حقوق بشر بپردازد اساساً بحث حقوق بشر بحث ملت‌ها است  و بحث انرژی هسته ای و توافق هسته‌ای و ساخت بمب اتم و … بحث دولت‌ها است و دولت‌ها تمایل دارند در آن حوزه‌ها باهم مذاکره داشته باشند و در آن حوزه به  توافق برسند. در حالی که ملیت‌ها مایل هستند در حوزه حقوق بشر توافقاتی که مؤثر هستند صورت بگیرد من تصورم این است که اگر فعالیت فعالان حقوق بشر تأثیر گذار باشد و همین‌طور در همبستگی با فعالان کشورهای دیگر قرار بگیرند قطعاً بر نحوه عملکرد و موضع‌گیری دولت‌های خودشان می‌توانند مؤثر باشند و به این دلایل هیچ دولتی نمی‌تواند نسبت به موضوع حقوق بشر بی‌توجه باشد.

در شرایط فعلی و با وضعیت کنونی چگونه می‌توان به صورت گسترده علیه اعدام‌ها اقدام کرد؟

در سؤال اولم گفتم که با فعالیت‌های مدنی می‌توان این کار را کرد. روش‌هایی که در تمام دنیا استفاده کرده‌اند. تأکید می‌کنم هیچ دلیلی وجود ندارد که این روش‌ها در کشورهای دنیا پاسخ داده باشد و در جامعه ما پاسخ ندهد.

مندرج در نشریه نه به اعدام – شماره یازدهم – ۱ اردیبهشت ۱۳۹۴

 

 

 

 

 






Related News

  • حمید تقوایی: جمهوری اسلامی تلاش میکند عقب نشینی‌اش در برابر غرب را با تشدید سرکوب و از جمله اعدام‌ها جبران کند!
  • منصور اسانلو: روحیه عمومی مردم اگر در فضای مناسبی باشد در جهت مخالفت با احکام اعدام‌ها خواهد بود!
  • مصطفی هجری: توافق به معنای تسلیم شدن جمهوری اسلامی در برابر غرب است!
  • رحمان حسین زاده: در صورت توافق نهایی با آمریکا و غرب، جمهوری اسلامی به تشدید سرکوب و گسترش ابعاد اعدام‌ها خواهد افزود !
  • فریبرز رئیس دانا: دولت‌ها از مجازات اعدام به‌عنوان ابزاری برای ایجاد ارعاب استفاده می‌کنند
  • چرا همجنسگرایان در ایران اعدام می شوند؟
  • ارزیابی از کمپین نجات ریحانه جباری و  پیشروی در جنبش علیه اعدام (بخش دوم)
  • گفت و گو با آرشام پارسی: وضعیت همجنسگرایان در ایران
  • Comments are Closed